28 Nisan 2014 Pazartesi

GALİBA İYİLEŞİYORUM


Hâlâ şaşırabiliyor olmama şaşıyorum. Ve şu anda gerçekten şaşkınım. Aynı zamanda utanç içindeyim. Kendimden utanıyorum.
Ben kendimi önyargısız sanırdım, insanları kılığına kıyafetine, görünüşüne göre değerlendirmezdim güya. 
Ne kadar kocaman bir yanılgı içindeymişim. Açıkça ve dürüstçe yazıyorum, kendimi tanımamışım.

21 Nisan 2014 Pazartesi

İŞİN SONUNA BAKMALI


Her gün birileri ölüyor. Sırası gelen terk edip gidiyor bir şekilde bu dünyayı.
Biliyorsun ki ölüm gerçek, kaçış yok. Doğup büyüdüğün, yaşadığın hayat kadar gerçek. 
Kimi ölümleri duyarsın umursamazsın, kimilerinde üzülürsün, kimileri ise sarsar seni. 
Nedeni, ölümün şekli, ölen insanın karakteri veya senin o andaki halet-i ruhiyen olabilir.
Ama her ölüm haberi sana dünyanın ne kadar boş olduğunu bir kez daha hatırlatır.
Hele ki hiç ummadığın zamanda hiç ummadığın birinin ölüm haberini almışsan...

13 Nisan 2014 Pazar

SANA YAPILANLARI UNUT


Babamın operasyonu iyi geçti, çok şükür. Yarından sonra yolcu edeceğiz Bartın'a. 
Akşamüzeri uğradım, belki görüşemeyiz diye güle güle demek için. Yemek yedikten sonra balkondaki masanın etrafında oturduk sohbet ediyoruz. Güzel güzel konuşurken ne olduysa oldu tartışmaya başladık. Aslında ne olduysa oldu dememem gerekir. Hemen her sohbetimizde tartışacak, hatta kavgaya gidecek bir şey buluruz biz maşallah. Ya siyasettir bizi birbirimize girdiren ya da annemle babamın birbirleri hakkındaki şikayetleri. 
Gerçi sonunda gülerek ayrılırız birbirimizden, küsmeyiz.

6 Nisan 2014 Pazar

ÜSKÜDAR-EYÜP ARASI BİR PAZAR GÜNÜ

 *

Sabah aile kahvaltısı yaptık Çamlıca'da bir mekanda. 
Babam yarın bir operasyon geçirecek, boyun damarına stent takacaklar. Sonra da Allah kısmet ederse Bartın'a yolcu edeceğiz onları. İşte bu operasyon öncesi hem moral olsun hem de gitmeden önce son kez buluşup konuşalım diye düşünüp ayarlamış bu kahvaltı işini kız kardeşim. Ne iyi oldu, gülüşmeler kahkahalar, bazen de siyasi tartışmalar eşliğinde güzel bir kahvaltıydı.