28 Ağustos 2014 Perşembe

ARDA USKAN


Arda Uskan hayatını kaybetmiş.
Bir dönem, köşe yazılarında kullandığı 'Son Mohikan' başlığından dolayı yıllardır adı böyle anılan Arda Uskan'ın hayatımdaki yeri büyük.
Hani yıllardır görmediğin, konuşmadığın bir arkadaşın, ahbabın ölüm haberini alırsın içinden bir parça kopar ya, işte aynen öyle oldum.

27 Ağustos 2014 Çarşamba

İNŞALLAH


Şu yaşıma geldim, hiç empati kurmayı beceremedim, beceremiyorum.
Çok yorgunum, bezginim, işlerim de  ters gitti; evime geldiğimde hiç bir şey yapacak halim yoktu. Zar zor yemeğimi yedim, oturdum televizyonun karşısına, bir yandan da kaçırdığım haberleri internetten okuyarak yatmayı bekliyorum.

20 Ağustos 2014 Çarşamba

BABAM


Herkesin babası kendine özel, kendine güzel.
Hele kız çocukları için bir başka güzel.
Benim babam da bana özel ve güzel.

17 Ağustos 2014 Pazar

YAŞAMAKTAN ANLADIĞIM


"Yaşamaktan anladığım, balık tutmak, kahvede oturmak, Beyoğlu'nda bir aşağı bir yukarı dolaşmak..."
Demiş Sait Faik son röportajında.
Bir kaç yıldır gidemediğim Burgazada'dan Sait Faik'i anlatıyordu TRT BELGESEL.
Adanın yollarını, çamlarını, faytonlarını ve Sait Faik'in müze evini nasıl da özlediğimi anladım.
Ve Sait Faik'in çocuksu, naif, sevgi dolu yazarlığını.

16 Ağustos 2014 Cumartesi

SUDAN SEBEPTEN BİR YAZI


Çok sıcak. Öyle böyle değil, sıcaktan çok etkilenmeyen ben bile artık bunalıyorum.
Yılın en sıcak günlerini yaşıyormuşuz. İnşallah önümüzdeki günlerde biraz serinleriz, yoksa ne olacak bu halim bilmiyorum.
Uyku yok, yemek yok, zebani gibi dolanıyorum evin içinde geceleri.

11 Ağustos 2014 Pazartesi

AŞK MI? HUZUR MU?


Elbette huzur!
Aşk denen duyguya inanmıyorum ki ben artık.
Ne aşık olunacak adam var ortalıkta ne de öyle bir gereklilik.
Zaten yeni yetme bir genç kız da değiliz yani.
Geç mi anlamışım? Olabilir. Herkes erken idrak yaşamıyor hayatta. Benim gibi geriden geriden gelenler de var.

10 Ağustos 2014 Pazar

HEP SEVDİM CUMA AKŞAMLARINI


En sevdiğim gün cuma olmuştur hep.
Cumartesileri de severim, ama cuma akşamları bir başkadır.
Hafta sonunun başıdır, rahatlıktır, huzurdur, mutluluktur.
Esas tatil günü olan pazar gününün bir sonraki okul yahut iş gününe olan stresli yakınlığı yoktur.
Çocukluğumdan bu yana hiç değişmedi bu.
Herhangi bir süre aralığına bağlı olmayan sıkıntılarımı yaşadığım şu dönemde bile yine aynı duyguları yaşatıyor bana cuma akşamları.